Om half vier 's middags staat de zon in augustus recht op ons achterdak. Ik weet dat zo precies omdat ik twee weken lang rond die tijd in de tuin stond te kijken of de berk twee tuinen verderop schaduw op de pannen gaf. Dat doet hij pas na zessen, als de zon al zo laag staat dat er weinig meer te halen valt.
Wat er op ons dak past
Ons achterdakvlak ligt op het zuidwesten. Daar passen acht panelen, als je om de afvoer van de ketel heen werkt die door het dak steekt. De voorkant ligt op het noordoosten en valt af. We lieten twee offertes maken: € 4.150 en € 4.600, allebei voor acht panelen inclusief omvormer, montage en een eigen groep in de meterkast. Het verschil zat vooral in de omvormer en in de garantie op het werk. De omvormer zou op zolder komen, waar we sinds februari dankzij de vlizotrap eindelijk normaal kunnen komen.
Beide installateurs schatten de opbrengst op ongeveer 2.900 kWh per jaar. Wij verbruikten in ons eerste jaar 2.480 kWh, en sinds de inductiekookplaat er in april bij kwam iets meer. Op papier wekken we dus ongeveer op wat we gebruiken.
Hoe ik rekende, en waar ik eerst de mist in ging
Mijn eerste som maakte ik met een rekenvoorbeeld dat ik nog uit 2024 had bewaard. Daar kwam een terugverdientijd van zes jaar uit. Pas toen ik het aan Femke liet zien, vroeg zij of dat nog met saldering was. Dat was het. De salderingsregeling stopt op 1 januari 2027, en daarmee valt de halve som om.
Met saldering mocht je de stroom die je overdag terugleverde wegstrepen tegen wat je 's avonds van het net haalde. Zonder saldering levert alleen de stroom die je zelf direct gebruikt het volle tarief op. Voor wat je teruglevert krijg je een vergoeding die een stuk lager ligt, en sommige leveranciers rekenen er zelfs kosten voor. Dat is bij ons het probleem: overdag zijn we vaak allebei weg. Ik werk op dinsdag en donderdag thuis, en na een nachtdienst is Bram overdag ook thuis, maar dan slaapt hij.
Als we de wasmachine en de vaatwasser bewust overdag laten draaien, gebruiken we volgens mijn schatting een derde van de opbrengst zelf, zo'n 1.000 kWh. De rest, ruim 1.900 kWh, gaat het net op tegen een vergoeding waarvan niemand mij kan vertellen wat hij in 2028 is. Met voorzichtige aannames kom ik op een besparing van € 380 tot € 460 per jaar. Met de goedkoopste offerte is dat een terugverdientijd van ongeveer negen tot elf jaar, gerekend vanaf 2027. Een paar maanden saldering in het najaar van 2026 verandert daar weinig aan, want in oktober en november wekken acht panelen maar weinig op.
Mijn aannames staan in een apart tabblad van de huis-sheet, met de tarieven van ons huidige contract. Neem ze niet zomaar over: met een ander verbruik, een ander dak of een ander contract komt er iets heel anders uit.
Waarom we nog twijfelen
Negen tot elf jaar is niet slecht voor iets dat volgens de installateurs ruim twintig jaar meegaat. Het probleem is niet de som, het is de volgorde. In de verbouwpot zit nog ongeveer € 6.880, en de badkamer uit 1987 staat als volgende op de lijst. Volgens alles wat we tot nu toe hoorden, kost die minstens € 9.000. In september komen er drie bedrijven kijken. Nemen we nu panelen, dan schuift de badkamer zeker een jaar op.
En er speelt nog iets. Nu iedereen vóór 2027 nog snel panelen wil, hebben installateurs het druk. Misschien worden ze daarna goedkoper, misschien niet. Ik weet het niet, en ik ben gestopt met doen alsof ik het wel weet.
Ons besluit, voor nu: eerst de badkamer, dan opnieuw rekenen. ‘Het dak loopt niet weg,’ zei Bram. De offertes zijn drie maanden geldig. Ik heb een herinnering gezet voor november, al weet ik nu al wat ik dan ga zeggen.
