‘Linksom of rechtsom?’ Dat vraagt Bram elke zondagochtend als we de fietsen uit de schuur halen en over het achterpad naar de straat duwen. Linksom is de Vecht en de polder, rechtsom is de stad. Meer overleg is er meestal niet.
Toen we dit huis kochten, hebben we er niet op gelet hoe snel je vanaf hier buiten bent. Binnen tien minuten fietsen sta je op een dijk met koeien aan de ene kant en water aan de andere. Vorig jaar zomer was het vooral een manier om even weg te zijn van de verfblikken. Inmiddels is het een vast ritueel op de zondagen dat Bram niet hoeft te werken. We fietsen geen tempo: twee uur voor dertig kilometer, met pauze, is bij ons heel normaal. Dit zijn onze vijf rondjes, allemaal vanaf de voordeur.
De vijf rondjes
Langs de Vecht naar Dalfsen, 32 km
Ons meest gereden rondje. Vanaf Zwolle-Noord zit je zo aan de Vecht, en dan volg je het water oostwaarts langs de uiterwaarden tot in Dalfsen. Terug nemen we de andere oever. Bram is in Dalfsen opgegroeid en wijst elke keer hetzelfde weiland aan waar hij als jongen van een hooiwagen viel. Pauze houden we op een bankje bij de brug, met koffie uit de thermoskan.
Door Polder Mastenbroek naar Kampen, 38 km
Lange rechte wegen, boerderijen op een rij en altijd wind. Halverwege zit je in Kampen, waar mijn zus Femke woont, dus de pauze is daar: koffie in haar keuken en Daan en Siem die willen laten zien hoe snel ze een rondje om het huis fietsen. Terug gaan we langs de IJssel. De eerste keer reden we hem verkeerd om, met de wind pal tegen op de terugweg. Sindsdien kijk ik vóór vertrek naar de windrichting en beginnen we met tegenwind.
Naar Hasselt langs het Zwarte Water, 30 km
Een rustige route over de dijk, met boten die je bijna kunt bijhouden. Hasselt is een klein oud stadje met een haven waar je op de kade kunt zitten. Wij nemen boterhammen mee en kijken wie er aanlegt. Terug fietsen we een stuk binnendoor, wat langer duurt dan nodig, omdat ik altijd een andere afslag wil proberen.
Het Engelse Werk, 18 km
Het korte rondje, voor als Bram de nacht ervoor heeft gewerkt en pas om twee uur wakker is. Door de binnenstad, langs de Thorbeckegracht en de Sassenpoort, naar het park aan de IJssel. Daar liggen we op een kleedje onder de bomen. Eigenlijk is het meer een picknick met een fietstochtje eromheen.
Het ijsboerderijrondje, 25 km
Mijn favoriet, om een reden die weinig met het landschap te maken heeft. Over landweggetjes aan de andere kant van de Vecht naar een ijsboerderij, waar de koeien in de wei staan te kijken terwijl jij hun ijs eet. Twee bolletjes per persoon, dat is de regel. Bram houdt zich eraan, ik meestal.
Wat er altijd mee gaat
- een bandenplaksetje en een klein pompje, sinds een lekke band halverwege Hasselt
- een thermoskan en boterhammen, want koffie en appeltaart op een terras tikken op een hele zomer flink aan
- regenjassen, ook als de app zegt dat het droog blijft
- een powerbank, omdat de route op mijn telefoon staat en die op de dijk sneller leegloopt dan je denkt
Welke Bram het mooist vindt
Hij zal het niet hardop zeggen, maar het is de Vecht. Hij fietst daar langzamer dan op de andere routes, en vlak voor Dalfsen stopt hij altijd even op dezelfde plek bij het water. Ik heb hem een keer gevraagd waarom. Hij haalde zijn schouders op en stapte weer op. Ik heb daarna niet meer gevraagd.
