Over twaalf dagen is het een jaar geleden dat we verhuisden. Afgelopen zaterdag ging ik naar de zolder om de slingers te zoeken voor Brams verjaardag, aanstaande vrijdag, en vond ik onder het schuine dak elf dozen die sinds juni vorig jaar niet open waren geweest. Op een ervan stond, in mijn eigen handschrift, "BELANGRIJK – keuken".
Jesse heeft ze op de verhuisdag via een ladder door het oude luik naar boven gegeven, omdat ze beneden in de weg stonden. In februari heeft Bram ze nog opzijgeschoven toen hij de vloerplaten legde, zonder er één open te maken. Dat weekend hebben we ze allemaal opengemaakt. Dit is wat erin zat, wat we ermee deden en wat ik leerde over verhuizen met te veel spullen.
Wat erin zat
- De keukendoos: de gourmetset, een citruspers, onze goede kaasschaaf en twaalf eierdopjes. Die kaasschaaf hebben we vorige zomer opnieuw gekocht. De gourmetset hadden we in april, vijf weken zonder keuken, heel goed kunnen gebruiken.
- Twee dozen boeken: mijn studieboeken Bedrijfseconomie van Windesheim en de boeken van Brams opleiding.
- Een doos glazen: twaalf wijnglazen en twaalf waterglazen. Met kerst hebben we glazen van Femke geleend.
- Een doos kabels: 31 stuks. We herkenden er vier.
- Een doos gordijnen uit Stadshagen, die op geen enkel raam hier passen.
- Een doos met negen lege fotolijstjes en een envelop met afdrukken.
- Twee dozen Lego uit Brams jeugd in Dalfsen.
- Een doos papieren: loonstroken, oude huurcontracten en bankafschriften tot en met 2016.
- Een doos diversen: een fonduestel, een tosti-ijzer en twee kussens zonder sloop.
Wat we ermee deden
Het ging sneller dan ik dacht, vooral omdat we het nergens meer naartoe konden schuiven. De Lego ging zondag mee naar Kampen, voor Daan en Siem. Ze hebben de hele middag op de vloer van Femkes woonkamer gezeten, en Bram zat ertussen. De studieboeken gingen naar de kringloop, op twee na. Die hou ik om sentimentele redenen, wat ik aan niemand kan uitleggen. De gordijnen en het fonduestel zette ik op Marktplaats, en de gordijnen zijn al weg voor € 35.
Van de kabels hielden we er vier, de rest ging naar de milieustraat. De papieren heb ik uitgezocht: alles wat ouder is dan zeven jaar door de versnipperaar, de rest in één map. Beroepsdeformatie, ik weet het. De glazen en de keukenspullen staan nu in de nieuwe keuken, waar sinds eind april eindelijk ruimte is. En de negen lijstjes liggen beneden. Daar heb ik een plan mee.
Op zolder staat nu alleen nog wat daar hoort: de kerstspullen, twee koffers en de map met papieren die ik van mezelf moet bewaren. De slingers lagen trouwens gewoon bij de kerstspullen.
Wat ik een volgende keer anders doe
Van onze 41 verhuisdozen bleven er elf een jaar lang dicht. Dat is ruim een kwart van alles wat zes vrienden en Jesse op die zaterdag in juni uit de lift en ons huis in hebben gesjouwd. Op Koningsdag vorig jaar verkochten we op de vrijmarkt in Stadshagen voor € 212 aan spullen die niet mee hoefden, en ik was best trots op hoe streng ik was geweest. Niet streng genoeg, blijkt nu.
Drie dingen zou ik anders doen. Dozen labelen op wat erin zit en niet op de kamer, want "keuken" zegt na een jaar helemaal niks. De laatste tien dozen niet inpakken maar beslissen: wat je in de weken voor de verhuizing niet hebt aangeraakt, heb je het jaar erna vaak ook niet nodig. En een datum op elke doos zetten. Wat na drie maanden nog dicht is, mag zonder te kijken naar de kringloop. Dat laatste meen ik maar half.
De lege keukendoos staat nog naast de bank, want hij moest nog naar de papierbak. Moos ligt erin sinds zaterdagavond. Die doos gaat voorlopig nergens heen.
