Zaterdagochtend kreeg ik een appje van een oud-buurvrouw uit ons complex in Stadshagen: een foto van een envelop met mijn naam erop, bovenop de brievenbussen in de hal. "Is deze van jou?" Hij was van mij. Het was het jaarblad van een goed doel waar ik al zes jaar elke maand een klein bedrag aan geef, en ik had ze nooit verteld dat ik verhuisd was.
Ik dacht dat het meeste vanzelf ging. Je geeft je verhuizing door aan de gemeente, en die zet het door. Dat klopt maar half. Drie weken na de verhuizing heb ik dus alsnog een lijst gemaakt van iedereen die ons adres heeft of zou moeten hebben. Het werden er 27.
Wat de gemeente voor je doorgeeft
We gaven de verhuizing op 11 juni online door aan de gemeente Zwolle, met DigiD. Dat kan vanaf vier weken voor je verhuisdatum. De gemeente zet je nieuwe adres in de Basisregistratie Personen, en een flink aantal instanties haalt het daar automatisch op, onder andere de Belastingdienst, DUO, waar Bram nog zijn studieschuld aflost, en het waterschap. Op de site van de gemeente staat welke instanties er nog meer onder vallen.
Bij twijfel heb ik het zelf gecheckt. Een collega zei dat de zorgverzekeraar het ook automatisch krijgt, en toen ik in de app keek, stond het nieuwe adres er inderdaad al in. Maar "dat gaat vanzelf" bleek in mijn hoofd veel meer instanties te omvatten dan in het echt.
Onze lijst van 27
- Wonen (4): de energieleverancier, die in april al het nieuwe adres had, Vitens voor het water, de internetaansluiting in Stadshagen die moest stoppen, en de verzekeraar, want de inboedelverzekering van het appartement moest eraf.
- Geld (4): onze gezamenlijke rekening, mijn eigen rekening, die van Bram en de creditcard.
- Werk (2): Isala voor Bram, en mijn eigen werkgever.
- Zorg (4): de huisarts, want in Zwolle-Noord moesten we ons opnieuw inschrijven, de tandarts, de apotheek en de zorgverzekeraar.
- Moos (2): de dierenarts en de registratie van zijn chip.
- Abonnementen en clubs (5): onze twee telefoonabonnementen, Brams sportschool, de bibliotheek en het goede doel.
- Webshops en klantenkaarten (6): vijf webshops waar ons oude adres als standaard stond, en de klantenkaart van de bouwmarkt, waar we sinds mei vaker komen dan bij de supermarkt.
De drie die we echt vergaten
De eerste ken je al: het goede doel. De tweede was de chip van Moos. De dierenarts had ons nieuwe adres, maar de registratie van de chip staat in een aparte databank, en daar woonde hij nog in Stadshagen. Als hij was weggelopen en ergens was gevonden, had iemand naar een appartement gebeld waar nu andere mensen wonen. Dat heb ik zondag in vijf minuten aangepast, met een licht schuldgevoel.
De derde is het pijnlijkst. Ik ben salarisadministrateur. Ik verwerk elke maand adreswijzigingen van medewerkers van onze klanten, en de mijne vergat ik. Een collega zag het eind juni, toen ze de loonstroken van ons eigen kantoor klaarzette en bij mij nog Stadshagen zag staan. Ik heb het zelf ingevoerd, onder haar toeziend oog. Ze heeft er een week grappen over gemaakt, en terecht.
Mocht er ooit een volgende verhuizing komen: de lijst maken vóór de verhuizing in plaats van erna, met een vinkje per regel. En misschien toch een paar maanden de doorstuurservice van de post nemen. Die hebben wij niet genomen, en daardoor weet ik nu in elk geval dat mijn oud-buurvrouw een goed mens is.
