Drie harde klappen op het raam, om tien over zes. Siem liet van schrik een handvol pepernoten vallen, Daan keek mij aan met een gezicht van "ik weet het, maar ik zeg niks", en Femke zette haar telefoon snel op filmen. Toen we de voordeur opendeden, stond er een jutezak op de stoep. Geen Piet te zien, natuurlijk. Wel een buurman die heel nonchalant zijn eigen voordeur dichtdeed.
Vrijdag was ons eerste pakjesavondje in het eigen huis. Femke en Joost kwamen na schooltijd uit Kampen met Daan, die acht is, en Siem, die zes is. Het idee kwam van Siem zelf. Hij had in de zomer gehoord dat we "een heel huis" hadden gekocht en vond dat Sinterklaas daar dan ook langs moest.
Een schoorsteen die er niet is
Daar zat meteen het probleem. Een week eerder belde Siem me op de telefoon van Femke met een dringende vraag: "Maar jullie hebben toch helemaal geen schoorsteen?" Klopt. Ons huis is van 1964, de verwarming komt van een cv-ketel op zolder en er is nergens een schoorsteen te bekennen. Alleen een pijp van de ketel die door het dak naar buiten steekt.
Het was Daan die de oplossing bedacht, op de achtergrond van dat telefoontje. Femke had hem in november verteld hoe het zit, en sindsdien is hij vooral heel trots dat hij mag helpen. Zijn theorie: Piet komt via de pijp op het dak, glijdt naar de zolder en klimt dan door het luik naar beneden. Siem vond dat volkomen logisch. Dus stond er vrijdag om half vijf een kinderschoen met een wortel erin op de overloop, precies onder het zolderluik.
Pakjesavond
Ik had de middag vrij genomen, Bram had een vroege dienst en was om kwart voor vier thuis. Hij bakte pannenkoeken op twee pitten tegelijk in onze oude keuken, waar je met z'n tweeën al nauwelijks om elkaar heen kunt, laat staan met twee jongens die willen helpen. We aten op de bank en op de grond, want een eettafel voor zes hebben we nog niet.
Na de klappen op het raam ging de zak naar binnen. Youssef van hiernaast had beloofd om tien over zes te kloppen en was precies op tijd; Noor stond bij hen achter het raam te zwaaien. Met Femke hadden we afgesproken: maximaal € 20 per jongen, plus een chocoladeletter. Ik had voor allebei een gedicht geschreven, wat bij Daan nog best lastig was, omdat hij elke grap al zag aankomen. Siem kreeg een bouwdoos en las zijn gedicht met zijn vinger onder elke regel. Toen hij vroeg hoe Piet eigenlijk op ons dak was gekomen, zei Bram zonder op te kijken: "Met de ladder van de buren."
Daarna rende Siem naar boven, naar zijn schoen. De wortel was weg, er lag een marsepeinen varkentje in, en op de overloop lagen pepernoten tot aan de trap. Daan had dat geregeld toen niemand keek. Hij kwam naar beneden met een gezicht dat ik nog jaren ga onthouden.
Pepernoten tot diep in de bank
Om acht uur gingen ze terug naar Kampen, met een uitgeputte Siem op de achterbank. Ons huis zag eruit alsof er een strooiwagen doorheen was gegaan. Inpakpapier, linten, een losse sok van Siem en pepernoten. Overal pepernoten. Sinterklaas strooit bij ons blijkbaar ruim.
Zaterdag haalde Bram de kussens van de bank. Daaronder, in de naden van onze Marktplaats-bank van € 180, lagen er nog zeventien. Hij telde ze hardop. Vanochtend vond ik er nog twee, tussen de leuning en de zitting, op een plek waar een kinderhand eigenlijk niet eens bij kan. Ik denk dat deze bank tot Pasen naar speculaas ruikt.
