€ 5.590. Dat bedrag stond sinds mei in de huis-sheet, in het tabblad met kosten koper, met een notitie erachter: ‘aftrekbaar, terug via aangifte 2025’. Op zondag 1 maart ging de aangifte open, en om half negen zat ik met een pot thee en een map papieren op de bank. Bram sliep nog na een nachtdienst. Dat de aangifte op 1 maart opengaat, weet ik al jaren van mijn werk. Dat ik er zelf zo naar uitkeek, was nieuw.
Even vooraf: ik ben salarisadministrateur, geen belastingadviseur. Dit is wat wij invulden. Wie twijfelt, vraagt het beter aan een eigen adviseur of gebruikt de rekenhulpen van de Belastingdienst.
Wat er al klaarstond
Een deel van de eigen woning stond al vooringevuld: de hypotheekschuld en de betaalde rente over 2025. Vanaf de overdracht op 16 mei hebben we ruim € 7.300 aan hypotheekrente betaald, en die mag je aftrekken. Ik heb het nagerekend met de jaaropgaaf van de bank ernaast. Het klopte. Dat had ik ook wel verwacht, maar ik kan het niet laten.
Daar staat het eigenwoningforfait tegenover: een bedrag dat bij je inkomen wordt opgeteld omdat je in je eigen huis woont, berekend over de WOZ-waarde. Die WOZ-waarde moest ik zelf opzoeken, want de beschikking over 2025 stond nog op naam van de verkopers. Omdat we pas half mei eigenaar werden, telt het forfait maar voor een deel van het jaar. Bij ons werd het € 626.
De kosten van de aankoop
Hier zat het meeste geld. Een deel van de kosten koper mag je aftrekken in het jaar dat je het huis koopt. Bij ons ging het om deze vier posten:
- het hypotheekadvies: € 2.950
- de taxatie: € 695
- het deel van de notarisrekening voor de hypotheekakte: € 705
- de NHG-premie: € 1.240
Samen dus die € 5.590. De bouwkundige keuring van € 395 mag er niet bij, hoe graag ik dat ook had gewild.
En hier ging ik bijna de mist in. De notarisrekening was € 1.510, en mijn vinger hing al boven dat bedrag. Alleen het deel voor de hypotheekakte telde bij ons mee. Op de rekening stond het per akte uitgesplitst, maar je moet het wel even zien. Had ik het hele bedrag ingevuld, dan had ik ruim € 800 te veel opgevoerd, en dat haalt de Belastingdienst er bij een controle gewoon weer af.
Wat er onder de streep stond
Sinds oktober krijgen we via de voorlopige aanslag elke maand een deel van de renteaftrek terug. Daar had ik in september de rente en het forfait in gezet, maar de aankoopkosten niet. Die bleken de grootste post van de hele aangifte. Na het invullen rekende het programma uit dat we nog ruim € 2.000 terugkrijgen, bijna helemaal door die kosten. Had ik ze in september al meegenomen, dan hadden we dat geld een half jaar eerder gehad. Dat staat nu op mijn lijstje van dingen die ik een volgende keer anders doe.
De rest was zoals elk jaar: twee jaaropgaven van onze werkgevers, die al keurig waren ingevuld, en een spaarrekening die na de aankoop een stuk kleiner was dan een jaar eerder. Al met al kostte het me anderhalf uur, waarvan een kwartier aan die ene notarisrekening.
Voor de Belastingdienst zijn Bram en ik fiscaal partner. De aangifte stelde zelf een verdeling van de eigen woning tussen ons voor, en die hebben we zo gelaten. Toen Bram om twaalf uur beneden kwam, heeft hij met zijn eigen DigiD meegekeken en zijn deel verstuurd. ‘Was dit het?’ vroeg hij. Voor hem wel.
Wanneer het geld binnenkomt, weet ik nog niet. Volgende week maandag gaat onze oude keuken eruit, en ik weet nu al wie er aan dat bedrag gaat trekken. De vraag is alleen of ik het laat gebeuren.
