Vrijdag 14 maart, 17.42 uur. Ik zat in het Kamperlijntje, drie minuten van station Stadshagen, en Bram stond thuis onder de douche na een vroege dienst. Toen het nummer van de makelaar op mijn scherm verscheen, wilde ik heel even niet opnemen. "Ik heb goed nieuws," zei ze. Ik zei hardop "nee", in een volle coupé, omdat ik er na drie keer niet meer op rekende.
Het was wel goed nieuws. Ons bod van € 327.500 op een rijtjeshuis uit 1964 in Zwolle-Noord, vraagprijs € 315.000, was geaccepteerd. Daar gingen drie verloren biedingen aan vooraf, in nog geen twee maanden. Hieronder wat we na elke afwijzing hebben bijgesteld, en wat we bij het vierde huis anders deden.
Drie keer net niet
Het hoekhuis in Assendorp, eind januari: vraagprijs € 325.000, wij boden € 335.000 en het ging met dertien bieders weg voor € 371.000. Les één: op gevoel bieden werkt niet als twaalf anderen ook gevoel hebben.
De tussenwoning in Zwolle-Zuid, half februari: vraagprijs € 310.000, wij boden € 332.000 mét financieringsvoorbehoud. Een ander jong stel bood € 341.000 zonder. Les twee: de voorwaarden wegen net zo zwaar als het bedrag.
De tussenwoning in Zwolle-Noord, eind februari: vraagprijs € 299.000, wij boden tot op de euro uitgerekend € 330.500. Het ging voor € 331.000. Les drie: je kunt een prima grens hebben en toch verliezen.
Wat we bij het vierde huis anders deden
- Snel kijken. Het huis kwam online op de vrijdag dat we bod drie verloren. We stonden er donderdag 6 maart, op de eerste bezichtigingsdag. Ik werk op donderdag thuis, dus dat kwam goed uit.
- Een onderbouwd bod. Ik zocht drie vergelijkbare tussenwoningen in de buurt op die het afgelopen halfjaar waren verkocht, en vroeg bij het Kadaster voor een paar euro per stuk de koopsommen op. Die lagen tussen € 318.000 en € 334.000. In de mail bij ons bod noemden we die drie verkopen, en ook dat de keuken uit 1994 en de badkamer uit 1987 op termijn vervangen moeten worden.
- Een flexibele overdrachtsdatum. We schreven: overdracht in overleg, tussen half april en eind juni. De verkopers kozen vrijdag 16 mei.
- Het voorbehoud houden, maar kort. Na Zwolle-Zuid wilde ik even zonder financieringsvoorbehoud bieden. Ik ben blij dat we dat niet hebben gedaan. In plaats daarvan vroegen we de adviseur of vier weken haalbaar was, in plaats van de gebruikelijke zes. Dat kon, dus het voorbehoud loopt nu tot 11 april.
Het bod ging dinsdag 11 maart de deur uit: € 327.500, bijna vier procent boven de vraagprijs. Of het het hoogste bod was, weet ik niet. De makelaar zei alleen dat de verkopers "het totaalplaatje" het sterkst vonden. Ik vermoed dat de datum en de korte termijn net zoveel hebben gedaan als het bedrag.
Een handdoek en een pizza
Ik belde Bram vanaf het perron. Hij nam niet op, want douche. Thuis stond hij in de gang met een handdoek om zijn nek en keek naar mijn gezicht. "Dus we hebben een huis," zei hij. Het was geen vraag. Daarna hebben we pizza gehaald en tot half twaalf naar de Funda-foto's gekeken van een huis waar we precies één keer een halfuur binnen waren geweest.
Helemaal rond is het nog niet. Donderdag om negen uur komt de bouwkundige keurder, volgende week de taxateur, en tot 11 april kan de financiering nog tegenvallen. Tot die tijd noem ik het "het huis" en niet "ons huis". Bram heeft het al gewoon over ons huis, maar hij is dan ook de rustigste van ons tweeën.
