De makelaar bleef vierendertig minuten. Ik weet het precies, want ik keek op de klok van de magnetron toen hij binnenkwam en toen hij zijn jas weer aantrok. In die tijd zag hij elke kamer, de zolder, de tuin en de facturen van de isolatie, en noemde hij aan de eettafel een bedrag. Dat bedrag lag € 39.000 hoger dan wat de gemeente vindt dat ons huis waard is.
We gaan niet verhuizen. Ik was gewoon nieuwsgierig. Anderhalf jaar na de aankoop, met een nieuwe vloer, een andere keuken en een gevulde spouw, wilde ik weten wat dat met de waarde had gedaan. Dus legde ik drie soorten waarderingen naast elkaar.
De WOZ: € 309.000
In februari kwam de WOZ-beschikking binnen: € 309.000, met peildatum 1 januari 2025. Dat is € 18.500 minder dan wij in maart van dat jaar voor het huis boden, en € 21.000 onder de taxatiewaarde van € 330.000. Voor de gemeentelijke belastingen en het eigenwoningforfait is een lage WOZ alleen maar gunstig, dus bezwaar maken heb ik geen seconde overwogen.
De WOZ gaat uit van wat vergelijkbare huizen rond de peildatum opbrachten. Dat de pvc-vloer erin ligt en de groepenkast vervangen is, weet de gemeente niet. Begin volgend jaar komt er een nieuwe beschikking, met peildatum 1 januari 2026. Ik verwacht dat die hoger uitvalt.
Drie online checks
Op een avond vulde ik drie online waardechecks in. Die rekenen met verkochte huizen in de buurt, het type woning en het bouwjaar. De uitkomsten: € 331.000, € 338.000 en € 346.000. De laagste vroeg alleen ons adres. De hoogste wilde ook weten of de keuken vernieuwd was en of er isolatie was aangebracht, en ging bij elk vinkje een stukje omhoog. Dat maakte me eerder wantrouwig dan blij.
Twee van de drie wilden mijn e-mailadres voordat ze een bedrag lieten zien. Ik heb het gegeven. Sindsdien krijg ik elke week een mail over de woningmarkt in mijn buurt. Dat doe ik de volgende keer anders.
De makelaar aan huis
Een gratis waardebepaling aan huis bestaat omdat makelaars hopen dat je ooit met ze verkoopt. Dat zei ik er eerlijk bij toen ik belde, en hij kwam toch. Hij lette op dingen waar ik niet aan had gedacht: of de vlizotrap goed sloot, hoe oud de dakgoot was, hoe de tuin op de zon lag. Ernaast legde hij drie huizen uit Zwolle-Noord die het afgelopen halfjaar waren verkocht.
Pluspunten volgens hem: de keuken, de isolatie van spouw en vloer, en de tuin op het zuidwesten. Over het energielabel zei hij dat het op papier nog steeds D is, en dat een nieuw label bij verkoop de moeite waard zou zijn. Het minpunt was de badkamer. ‘Daar rekent een koper in zijn hoofd meteen een flink bedrag voor,’ zei hij, en hij keek er wat langer naar dan nodig. Zijn waardering: € 348.000.
Wat ik ermee doe
Niets, eigenlijk. Tussen de laagste en de hoogste waardering zit € 39.000, en geen van die getallen is wat iemand op een dag echt betaalt. Ik weet ook niet welk deel van de stijging door de markt komt en welk deel door de ruim € 14.000 die we in het huis staken. De makelaar wist dat ook niet, al deed hij alsof. Voor de opstalverzekering maakt het niets uit, die rekent met wat herbouwen kost en niet met wat een koper betaalt. En aan onze hypotheek verandert er ook niets.
Bram bekeek de getallen en kwam tot zijn eigen samenvatting. ‘Dus we wonen in een huis van € 348.000,’ zei hij, ‘met een badkamer van € 309.000.’
