23.48 uur. Dat stond er op mijn telefoon toen ik ergens half november, in bed, voor de zoveelste keer de Funda-app ververste. Moos lag op mijn voeten, Bram sliep al, en ik zat naar een huis in Kampen te kijken dat we nooit zouden kopen, al was het maar omdat ik daar niet voor niets ben weggegaan. Op dat moment begreep ik dat Funda geen hobby meer was, maar een tweede baan zonder salaris.
Sinds kerst doen we het anders, met vier filters, twee meldingen en één harde regel. Het kijken is er niet minder leuk door geworden, eerder leuker, en ik slaap beter.
Vier filters
De eerste is de vraagprijs: tot € 330.000. Dat is bewust lager dan wat we volgens de adviseur kunnen lenen. In Zwolle gaat bijna alles boven de vraagprijs weg, en een huis met een vraagprijs van € 340.000 is voor ons in de praktijk een huis van € 360.000. Daar hoef ik dus ook niet van te dromen.
De tweede is een zoekgebied dat ik zelf op de kaart heb getekend, in plaats van gewoon heel Zwolle. Het is een rare vlek geworden met Zwolle-Noord, Assendorp, Zwolle-Zuid, een stuk binnenstad en Stadshagen erin. Het criterium was simpel: ik moet binnen twintig minuten op mijn werk in de binnenstad kunnen zijn, en Bram binnen twintig minuten bij Isala, ook om half zeven 's ochtends in de regen.
De derde: alleen woonhuizen. We hebben vier jaar op een derde verdieping gewoond en willen een eigen voordeur, een eigen trap en geen vereniging van eigenaren. De vierde: buitenruimte ‘tuin’. Een balkon hebben we al. Bewust níét ingesteld zijn energielabel en bouwjaar. In het begin filterde ik op label C of beter, en dan blijft er in onze prijsklasse bijna niets over.
Twee meldingen
Melding één staat op ‘direct’ en hoort bij de zoekopdracht met die vier filters. Komt er een huis bij, dan krijgen we allebei binnen een paar minuten een pushbericht. Dat is geen overbodige luxe. In november stond die melding nog op dagelijks, en toen hebben we een hoekhuis in Zwolle-Zuid gemist: toen ik het 's avonds zag, waren alle plekken voor de bezichtigingen die zaterdag al vergeven.
Melding twee is een dagelijkse mail met een ruimere zoekopdracht: tot € 345.000 vraagprijs, alleen huizen die al langer dan acht weken te koop staan. Daar zitten soms huizen tussen die in de eerste drukte niemand wilde, en waar de verkoper inmiddels wat rustiger over is geworden. Die mail lees ik één keer per dag, na het eten, met koffie.
Bram heeft precies dezelfde meldingen op zijn telefoon. Dat klinkt als een detail, maar het scheelt veel. Vroeger stuurde ik hem om half elf 's avonds een link terwijl hij aan het werk was, en las hij die om vier uur 's nachts in de pauze. Nu zien we hetzelfde huis op hetzelfde moment, en praten we er pas over als hij thuis is.
Eén regel
De harde regel: Funda gaat alleen nog open via een melding. Geen rondjes scrollen omdat het kan, geen ‘even kijken’ in de lunchpauze, en nooit meer in bed. Komt er een melding, dan beslissen we binnen een dag samen of we willen bezichtigen. Eerst de plattegrond, dan het bouwjaar en het energielabel, en dan pas de foto's. De woonkamerfoto's zijn altijd met een groothoeklens gemaakt; die bekijk ik inmiddels als laatste.
Wat we serieus overwegen, gaat in een apart tabblad van de huis-sheet: adres, vraagprijs, datum, wat we ervan vonden. Vorige maand had ik nog een lijst met zeventig huizen waarvan ik me er geen enkele meer kon herinneren. Nu staan er elf in, en van elk weet ik waarom. Sinds vlak voor kerst hebben we er drie bekeken, en er staan er nog twee in de agenda.
Het is nu tien over negen. Geen melding. Laptop dicht.
