Op een avond in augustus zaten we met een bord pasta op de bank, toen er een meneer met een labrador op de stoep bleef staan. Hij keek niet eens echt naar binnen; de hond moest gewoon even aan ons voortuintje snuffelen. Maar ik zat daar met mijn vork halverwege en voelde me opeens een etalage. Een doorzonkamer zonder gordijnen is precies dat: vanaf de stoep kijk je dwars door het huis heen tot in de tuin.
We woonden toen al twee maanden zonder gordijnen. In de slaapkamer hing sinds de verhuizing een badlaken met punaises, voor Bram na zijn nachtdiensten. Beneden niets. Dat kwam door de ramen: het raam aan de voorkant is 2,85 meter breed, dat aan de achterkant 2,90. De gordijnen uit ons appartement waren voor ramen van nog geen twee meter en zitten nog in een doos. Zulke maten vind je ook niet in de kant-en-klare pakketten.
De offerte op maat: € 2.300
Eerst lieten we iemand van een woninginrichter uit de buurt langskomen. Ze was aardig, mat alles in twintig minuten op en had een mooie stalenmap bij zich. Haar offerte voor de woonkamer en de slaapkamer, met plooiband, rails en ophangen, kwam op € 2.300. Het was ongetwijfeld prachtig geworden. Maar het was ook ruim een tiende van ons hele verbouwbudget, voor stof.
Wat we kochten
We hebben het daarna zelf gedaan, met gordijnen uit de winkel. Het trucje bij brede ramen: zoek niet één paar dat precies past, maar hang meer smalle panelen naast elkaar. Per raam werden het er vier van 140 centimeter breed, dan heb je genoeg stof voor mooie plooien. De rekening:
- Overgordijnen woonkamer, acht panelen: € 312
- Vitrage voor het raam aan de straatkant: € 58
- Verduisterende gordijnen slaapkamer, vier panelen: € 196
- Drie rails met runners en plafondsteunen: € 236
- Zoomband, haakjes, pluggen en een nieuw steenboortje: € 88
Samen € 890. De overgordijnen beneden zijn 250 centimeter lang, en met de rails tegen het plafond hangen ze net een centimeter boven de vloer. Dat was eerlijk gezegd geluk. Die voor de slaapkamer waren er alleen in 300 centimeter. Ik heb er op de strijkplank met zoomband een halve meter afgehaald, en bij één paneel zit de zoom drie centimeter scheef. Je ziet het alleen als je het weet. Ik weet het.
Rails in een betonnen plafond
Het plafond is beton, net als de vloeren. Eerst zijn we met een leidingzoeker langs de plekken gegaan waar de gaten moesten, want een stroomkabel raken is het laatste wat je wilt. Daarna boorde Bram met de klopboor van zijn vader en hield ik de stofzuiger onder het gat. Bij het derde gat stuitte hij op wapening en kwam het boortje er krom uit. Twee centimeter opschuiven, nieuw boortje. Voor drie rails ging er een hele zaterdag in zitten.
De vitrage had ik beter kunnen laten. De voorkamer ligt op het noordoosten en is ’s middags al niet de lichtste plek in huis, en met vitrage ervoor werd het er grauw. Die schuiven we nu overdag helemaal opzij. Dat is € 58 lesgeld, al bewaar ik hem nog even voor de donkere maanden.
Wat ik niet had verwacht: met de gordijnen dicht klinkt de kamer anders. In een kamer met een pvc-vloer en kale ramen galmde alles, tot het tikken van Moos’ nagels aan toe. Nu is het ’s avonds stiller, en voelt de kamer kleiner op een goede manier.
Bram slaapt sinds vorige week na een nachtdienst in het donker. "Voor het eerst sinds juni tot drie uur doorgeslapen," zei hij zaterdag. € 890 in totaal, € 1.410 minder dan de offerte, en het badlaken mag terug naar de badkamer.
