Klik. Het licht in de keuken ging uit, de radio viel stil en in de woonkamer werd de tv zwart. Het was zondagochtend, Bram zette water op voor thee, ik warmde havermout op in de combimagnetron, en groep drie had er weer genoeg van. Dat was de zesde keer sinds de verhuizing. Ik heb het bijgehouden, natuurlijk.
Onze groepenkast is net zo oud als het huis: 1964. Vier groepen, geen aardlekschakelaar. Ergens in de jaren tachtig heeft iemand de oude schroefstoppen vervangen door automaatjes, en daar is het bij gebleven. Bij de bouwkundige keuring in maart stond hij op het lijstje met dingen die echt moesten, en de keurder zei het zonder omhaal: "Deze zou ik als eerste doen."
Waarom hij eruit moest
Het doorslaan was vooral onhandig. Vier groepen voor een heel huis betekent dat de waterkoker, de magnetron, de koelkast, de wasmachine en de helft van de stopcontacten in de woonkamer op dezelfde groep zitten. Twee apparaten die flink stroom trekken tegelijk aan, en klik. We vroegen elkaar op het laatst zelfs of de wasmachine draaide voordat we water opzetten.
Het grotere punt is die aardlekschakelaar. Die schakelt de stroom binnen een fractie van een seconde uit als er stroom weglekt, bijvoorbeeld via een kapot snoer of via iemand die iets aanraakt wat hij niet had moeten aanraken. In een huis met een badkamer uit 1987 vond ik het geen prettig idee dat die er niet was. Hoe meer ik erover las, hoe minder prettig.
Bram doet hier bijna alles zelf, van de vloer tot de plinten. Maar toen ik voorzichtig vroeg of de groepenkast ook iets voor hem was, was het antwoord kort: "Daar blijf ik vanaf." Dat werk is voor een erkend installateur, en daar was ik het volledig mee eens.
Twee offertes en een groep voor later
We vroegen twee installateurs uit de regio om te komen kijken. Ze stelden allebei ongeveer hetzelfde voor: een nieuwe kast met acht groepen en twee aardlekschakelaars, verdeeld over die groepen, zodat bij een storing niet meteen het hele huis donker is. De ene offerte was € 1.150, de andere zat er € 240 boven voor vrijwel hetzelfde werk. We kozen de eerste, ook omdat hij uitlegde wat hij ging doen zonder dat ik het twee keer hoefde te vragen. In de huis-sheet had ik er € 900 voor gereserveerd, dus helemaal pijnloos was het niet.
Eén ding heb ik er bewust bij gevraagd: een aparte groep voor een inductiekookplaat. Die hebben we nog niet, we koken op het gasstel uit de keuken van 1994. Maar een nieuwe keuken staat op het lijstje voor volgend jaar, en dan hoeft er niet nog een keer iemand in de meterkast. Die groep zit gewoon in de € 1.150.
Vrijdag 5 september
De vervanging staat voor aanstaande vrijdag. De installateur rekent op een dag werk, dus van half acht tot ergens in de middag is er geen stroom. De koelkast gaat leeg in twee koelboxen, de vriezer in de schuur hebben we deze week zo goed als leeggegeten, en ik werk die dag op kantoor. Bram heeft vrij en blijft thuis om open te doen. Koffie zet hij op het gasstel, met een aansteker, want de vonkontsteking doet het zonder stroom ook niet.
Wat ik anders had gedaan: dit in mei laten doen, toen het huis nog leeg stond. Dan was er niets om leeg te halen en geen thuiswerkdag om omheen te plannen. Nu hebben we drie maanden lang de waterkoker met een verlengsnoer op het stopcontact in de hal aangesloten, om hem op een andere groep te krijgen. Niet iets om na te doen.
De dakgoot in juli en nu de groepenkast: samen € 1.630, van het lijstje met dingen die de keurder meteen zou aanpakken. Vrijdagavond ga ik thee zetten terwijl de magnetron draait. Gewoon omdat het kan.
