Het waaide zaterdag zo hard dat er in het Engelse Werk overal takken op de paden lagen. Ik kwam terug met een volle fietstas: beukentakken met nog wat koperkleurig blad eraan, twee stukken met grijs korstmos en een dennenappel zo groot als mijn vuist. Alleen wat al op de grond lag, trouwens. Van de bomen zelf blijf je af.
November is de maand waarin ons huis het slechtst uit de verf komt. De voorkamer ligt op het noordoosten en is om half vijf donker. Er hangt in elke kamer één lamp, midden aan het plafond, en als die aan is voelt de woonkamer als de wachtkamer van een huisarts. Ik wilde het gezellig, maar het verbouwbudget is voor isolatie en een keuken, niet voor kussens. Dus gaf ik mezelf een grens: minder dan € 40.
Wat ik kocht
- een wollen plaid van de kringloop, oker met franjes: € 7,50
- een kussenhoes in roestbruin van de Hema: € 8,99
- een pak dinerkaarsen en een zak theelichtjes van de Action: € 5,98
- drie kleine sierpompoenen van een kraampje langs de dijk in Polder Mastenbroek: € 4
- een glazen vaas van de kringloop: € 3
- een bosje eucalyptus van de Albert Heijn: € 3,99
Samen € 33,46. De plaid ging eerst in de wasmachine, op het wolprogramma, en kwam er gelukkig niet uit als poppendekentje. Hij ligt nu over de leuning van de bank en hoort officieel bij niemand, wat in de praktijk betekent dat we er allebei aan trekken.
Minstens zo belangrijk is wat ik terugzette. Bij de Action lag een herfstkrans van € 12,95, een slinger met nepbladeren en een geurkaars die volgens het etiket naar pompoen rook en volgens mij naar wc-blokje. De takken uit het park doen precies wat die krans doet, en ze zijn tenminste echt. Bij de kringloop stond ook nog een rieten mand van € 9 die me heel gelukkig maakte, tot ik bedacht dat ik geen idee had wat ik erin zou doen.
Wat ik al had
Het grootste effect kostte niets. Het lichtsnoer dat in Stadshagen langs het balkon hing, zit nu opgerold in een grote glazen pot op de vensterbank aan de voorkant. Het hangt aan een ouderwetse tijdschakelaar met pinnetjes, die ik in een verhuisdoos terugvond: om vier uur aan, om half twaalf uit. Als Bram om kwart over elf thuiskomt van een late dienst, brandt er dus nog licht in het voorraam.
De takken staan in de vaas op het dressoir, met de eucalyptus ertussen. De pompoenen liggen op een houten snijplank op de salontafel, naast twee kaarsen. Naast de bank staat de leeslamp die we nog uit Stadshagen hebben, en de lamp aan het plafond blijft 's avonds gewoon uit. De gordijnen die we in september ophingen, gaan om vijf uur dicht. Dat ene gebaar doet meer voor de gezelligheid dan alles wat ik kocht, en het houdt ook nog de warmte binnen.
Er hangt nog wel steeds die ene plafondlamp per kamer. Daar wil ik na de feestdagen iets aan doen, en dat gaat meer kosten dan € 40.
Wat ik anders zou doen
De takken. Ik zette ze zaterdagmiddag meteen in de vaas, en zondagochtend liep er een oorwurm over het dressoir. En daarna nog een. Takken van buiten laat ik voortaan eerst een dag in de schuur liggen en schud ik goed uit boven de tuin. En de kaarsen gaan uit als we naar boven gaan, ook als het maar even is. Er hangen rookmelders, maar daar wil ik niet op hoeven rekenen.
Bram vond het allemaal prima, maar keek vooral naar de pompoenen. "Mooi. Voor soep." Ze liggen er nog. Hoe lang nog, weet ik niet.
