‘Gaan we nu ook de tandpasta bijhouden?’ Dat vroeg Bram op 1 augustus, toen ik de eerste kassabon van die maand op tafel legde en er een foto van maakte. Het antwoord was ja. Drie maanden lang, augustus tot en met oktober, heb ik elke euro die we uitgaven in een categorie gezet. Niet omdat ik dat zo leuk vind (oké, een beetje), maar omdat ik wilde weten wat we kunnen missen als we straks een huis kopen. Toen ik begon, was kopen nog een vaag plan. Inmiddels is het een echt plan, en ben ik blij dat ik deze cijfers heb.
De vaste lasten: € 1.720 per maand
Het makkelijke deel waren de vaste lasten. Die gaan elke maand automatisch van de rekening en veranderen bijna nooit:
- huur: € 1.095
- energievoorschot: € 118
- internet: € 45
- inboedelverzekering: € 8
- aansprakelijkheidsverzekering: € 4
- zorgverzekeringen samen: € 296
- twee telefoonabonnementen: € 38
- Brams studieschuld bij DUO: € 96
- overige abonnementen (streaming, cloudopslag, een app voor hardlopen die ik nooit open): € 20
Samen is dat € 1.720 per maand. Daar schrok ik niet van, de meeste bedragen kende ik uit mijn hoofd. Wel opvallend: de zorgverzekeringen zijn na de huur de grootste post, en daar denk je bijna nooit aan. Die app voor hardlopen heb ik intussen opgezegd.
Boodschappen: € 640, en ik had op € 450 gegokt
Het lastige deel waren de dagelijkse uitgaven. Daar zat de verrassing, en die had een naam: boodschappen. Ik had vooraf geschat dat we ongeveer € 450 per maand aan eten en drinken kwijt waren. Het gemiddelde over drie maanden was € 640.
Toen ik de bonnen naast elkaar legde, zag ik waarom. Het waren niet de grote weekboodschappen, die waren redelijk vast. Het waren de kleine rondjes. Een tas van € 14 bij de Albert Heijn op weg terug van werk, broodjes en iets erbij na een late dienst, chips voor de vrijdag. In september telde ik negentien van die tussendoorbezoekjes, gemiddeld € 11 per keer. Geen enkele keer voelde het als geld uitgeven.
Daarnaast ging er gemiddeld € 285 per maand naar uit eten, afhalen en terrasjes, en in augustus een flink bedrag naar een week vakantie. Alles bij elkaar ging er rond de € 2.400 per maand naar dagelijkse dingen. Wat overbleef, tussen de € 1.000 en € 1.200, ging naar de spaarrekening. Die schommeling komt vooral door Brams toeslag: een maand met veel nachten is een maand waarin we meer sparen.
Wat ik anders zou doen, en wat we nu veranderen
Elke bon fotograferen was overdreven. Na een maand kwam ik erachter dat ik bij de bank gewoon een export van alle transacties kon downloaden, die ik in tien minuten in een spreadsheet kon sorteren. De foto's heb ik daarna alleen nog gebruikt om de boodschappen uit te splitsen. Als ik opnieuw begon, zou ik met die export starten en de bonnetjes laten liggen. Het scheelt je een la vol verbleekt papier.
Wat we veranderen: op zondag maken we een weekmenu en een lijst, en na een late dienst pakt Bram iets uit de vriezer in plaats van een tussendoortas. Ons doel is € 550 per maand aan boodschappen. Dat is nog steeds meer dan ik vooraf dacht, maar wel een stuk eerlijker. Wat we daarmee overhouden, gaat rechtstreeks naar de spaarrekening voor het huis.
Moos kost ons trouwens gemiddeld € 52 per maand, aan voer, kattenbakkorrels en één bezoek aan de dierenarts. Hij heeft geen idee, en ik ga het hem ook niet vertellen.
