Dinsdag 6 mei, kwart voor tien 's avonds. Er kwam een mail binnen van onze hypotheekadviseur, onderwerp: "Nog één dingetje". De bank miste het polisblad van de opstalverzekering, en zonder dat blad ging er geen geld naar de notaris. De overdracht was tien dagen later. Ik had die verzekering in mijn hoofd ergens onder "na de sleutel" gezet.
Als huurders hadden we één polis met twee regels erop: inboedel € 8 en aansprakelijkheid € 4 per maand. Ik keek er nooit naar. Nu zijn het er drie, en één daarvan mag je als huiseigenaar met een hypotheek niet overslaan. Vijf maanden na de sleutel zitten eindelijk alle polissen in één map, dus hier wat we hebben, waarom, en wat het kost.
Opstal: het huis zelf
De opstalverzekering is voor het gebouw. Muren, dak, vloeren, leidingen, de vaste keuken (ook al is die van 1994). Denk aan brand, storm, een gesprongen leiding of een boom op het dak. Bij onze polis is glas meeverzekerd, wat ik niet verkeerd vind met dubbel glas dat al dertig jaar in de kozijnen zit.
Wat ik niet wist: je verzekert de herbouwwaarde, niet de koopsom. Wat het kost om het huis na een brand opnieuw neer te zetten, staat los van wat wij ervoor betaalden. De grond brandt niet af, en het bedrag dat we boven de vraagprijs boden ook niet. De verzekeraar rekende de herbouwwaarde uit met een paar vragen over het type woning, het bouwjaar en de afwerking. Het eigen risico stond op € 0, en dat heb ik zo gelaten.
De bank stelt de opstalverzekering verplicht, en dat snap ik wel: het huis is hun onderpand. Ze willen een polis die ingaat op de dag van de overdracht. Mijn fout was dat ik dacht dat dit erna kwam. De volgende ochtend om half negen had ik een polis met ingangsdatum 16 mei, om tien over negen lag hij bij de adviseur. Goed gekomen, maar ik had die nacht beter kunnen slapen.
Inboedel: alles wat eruit valt
De inboedelverzekering is voor je spullen. De vuistregel die ik ergens las: als je het huis ondersteboven houdt, is alles wat eruit valt inboedel. De bank, de wasmachine, kleding, de laptop. Bij een vloer die vastgelijmd is of een kast die je zelf hebt ingebouwd ligt het minder simpel. Dat staat in de voorwaarden, en die verschillen per verzekeraar.
Het bedrag bepaalden we met een inboedelwaardemeter, een vragenlijst over leeftijd, inkomen, gezinssamenstelling en hoe je woont. Ik gokte vooraf € 25.000. De meter kwam op € 48.000. Ik geloofde het pas toen ik in de huis-sheet alles optelde wat we hebben, van fietsen tot pannen, en al boven de € 30.000 zat voordat ik bij de kledingkast was. Te laag verzekeren betekent dat je bij schade maar een deel terugkrijgt, dus het werd € 48.000, voor € 10,40 per maand.
Aansprakelijkheid: schade bij een ander
De AVP is voor schade die je bij iemand anders maakt. Die had ik al, maar alleen op mijn eigen naam. We zijn niet getrouwd, we wonen samen met een samenlevingscontract, en dan moet je echt even nakijken of je partner meeverzekerd is. Bram was dat dus niet. Nu hebben we een gezinsdekking voor ons tweeën. Toen ik vroeg of dat echt nodig was, wees Bram naar de ladder in de schuur: "Die staat volgend jaar elk weekend tegen de schutting van de buren."
Wat we per maand betalen
- Opstal, glas inbegrepen: € 19,80
- Inboedel, verzekerd voor € 48.000: € 10,40
- Aansprakelijkheid met gezinsdekking: € 4,10
Samen € 34,30 per maand, alle drie bij dezelfde verzekeraar. Als huurders was het € 12. Het verschil zit vooral in de opstal, en die betaalde vroeger de verhuurder, ergens verstopt in de huur. Welke verzekeraar we hebben, zet ik hier niet neer. Ik vergeleek er drie op prijs en op wat er in de kleine lettertjes stond over lekkage, en wat voor ons het zwaarst woog, hoeft voor een ander niet te gelden.
Wat ik anders zou doen: de oude polis eerder opzeggen. Ik deed dat pas na de verhuizing, en er zat een opzegtermijn van een maand op. Twee maanden dubbel betaald, € 24 voor niks. En op mijn lijstje staat nu: de inboedelwaardemeter opnieuw invullen. Sinds mei kwamen er gordijnen van € 890, een nieuwe wasmachine en een mesh-systeem bij. Ik vermoed dat die € 48.000 nu al niet meer klopt.
