‘Het is nu om twee uur ’s middags gewoon nacht.’ Bram zei het vorige week, op de eerste dag na een nachtdienst met de nieuwe gordijnen, en voor zijn doen was dat een liefdesverklaring.
Onze slaapkamer was sinds de verhuizing vooral opslag. Er stonden verhuisdozen tegen de muur, twee grote blauwe tassen met wintertruien en een stoel waar alles op belandde wat ‘nog een keer aan kon’. Het bed stond er wel, maar de kamer was een tussenstation. Pas toen de zolder in februari een trap en een vloer kreeg, konden de dozen weg, en begin maart ging de laatste naar boven. Met de keuken op komst wilde ik in elk geval één kamer in huis waar het rustig is. Gisteren ging de oude keuken eruit. Die rustige kamer is er nu.
Gordijnen voor iemand die overdag slaapt
Het belangrijkste was het licht. Na een nachtdienst slaapt Bram van half negen tot een uur of twee, en de oude gordijnen uit Stadshagen waren twintig centimeter te kort en lieten aan de zijkanten licht door. Op maat laten maken hadden we in september voor de woonkamer al afgeschreven, dus het werden kant-en-klare verduisterende gordijnen: twee banen voor € 119, en een nieuwe rail van € 40.
Die rail steekt aan elke kant ruim twintig centimeter buiten het raam uit en hangt vlak onder het plafond. Dat had ik ergens gezien, en het werkt: de gordijnen vallen naast het kozijn in plaats van ervoor, en langs de randen komt bijna geen licht meer binnen. Het raam lijkt er ook nog groter door.
Het nachtkastje en mijn hekel aan schuren
Aan mijn kant van het bed stond al maanden een verhuisdoos als nachtkastje. Op Marktplaats vond ik een houten kastje met één la voor € 20, gelakt in een soort honingkleur uit de jaren tachtig. Het plan: primer erop, twee lagen verf in een warm grijsgroen, nieuwe knop. Wat ik oversloeg, was het schuren. Ik heb een hekel aan schuren. Na vijf dagen bladderde de verf aan de rand van het blad al af toen ik er met mijn ring langs kwam.
Dus toch: met een mondkapje op in de schuur alles eraf schuren, en opnieuw primer en twee lagen. Primer, verf en schuurpapier kostten samen € 28. Het kastje kostte daarmee € 48 en twee weekenden, waarvan één voor niets. Schilderen kan ik. Schuren overslaan kan ik ook, maar dat helpt niet.
Een plek voor de wasmand, en de rest
De wasmand stond overal en nergens: in de badkamer in de weg, op de overloop in de weg, en in de slaapkamer open en bloot, met Moos erin. Schone was is voor hem het lekkerste bed van het huis. Nu staat er in de hoek achter de deur een wasmand met deksel, en erboven hangt een rek met haken voor alles wat ‘nog een keer aan kan’. De stoel is weg. Ik dacht dat ik hem zou missen.
Dit is waar de € 450 heen ging:
- verduisterende gordijnen: € 119
- gordijnrail: € 40
- nachtkastje van Marktplaats: € 20
- primer, verf en schuurpapier: € 28
- wasmand met deksel: € 30
- rek met haken: € 27
- twee wandlampjes met snoer: € 58
- kleed aan Brams kant van het bed: € 79
- dekbedovertrek: € 49
De wandlampjes hangen net als beneden aan twee schroeven, met het snoer in een snoerkanaal naar het stopcontact. Eén lichtpunt per kamer, het blijft wennen. Wat het meeste verschil maakte, was niet wat we kochten maar wat er wegging. Beneden staat de inhoud van de keuken in dozen in de woonkamer. Hierboven staat geen enkele doos meer.
