Een driezitsbank past precies door onze voordeur, als je eerst de pootjes eraf schroeft en hem schuin houdt. Dat weten we sinds een donderdagavond eind juni, toen Bram en de verkoper hem met z’n tweeën door de deuropening manoeuvreerden en ik er met een rolmaat naast stond. Twee centimeter speling. Het was de eerste van een reeks tweedehandsaankopen voor de woonkamer, en nu alles een paar weken staat, kan ik zeggen wat goed ging, wat het scheelde en welke aankoop ik liever was misgelopen.
Uit het appartement namen we weinig mee voor de woonkamer. De oude bank was een tweezitter uit Brams studententijd, met een kuil in het midden, en die stond in een doorzonkamer als een krukje in een kerk. Jesse heeft hem meegenomen voor zijn zolderkamer. Voor inrichten hebben we een apart potje, los van het verbouwbudget, dat we vullen met wat er elke maand overblijft. Voor de woonkamer had ik € 500 in gedachten.
Een bank van € 180
Groene ribstof, vier jaar oud, van een stel in Zwolle-Zuid dat was gaan samenwonen en een bank over had. Nieuw had hij rond de € 1.100 gekost, zag ik op de site van de winkel. We zijn op een avond gaan kijken, hebben er allebei tien minuten op gezeten en onder alle kussens gekeken. De verkoper bracht hem zelfs gratis langs met de bus van zijn werk, omdat hij er voor het weekend vanaf wilde.
Het dressoir uit Kampen: € 95
Een laag dressoir van teakfineer uit de jaren zestig, wat mooi bij het huis past. Het stond in Kampen, tien minuten fietsen van mijn ouders, dus we haalden het op een zondag op met de auto van mijn vader en zijn aanhangertje. Het blad zat vol witte kringen van glazen. Ik heb er één avond aan geschuurd en het daarna aan Bram gegeven, want ik haat schuren. Met een restje teakolie uit de werkplaats van zijn vader ziet het er nu uit alsof het hier altijd heeft gestaan.
De fauteuil die het niet haalde: € 60
Mosterdgeel, ronde rugleuning, op de foto’s prachtig. We kochten hem op een avond in juni, in een woonkamer met gedimd licht, en ik heb er hooguit een halve minuut in gezeten. Thuis bleek binnen een week dat de vering op was. Je zakte zo diep weg dat je knieën hoger kwamen dan je kin. Bram heeft nog onder de zitting gekeken en gezegd dat het "een project" was, en dat betekent bij hem nee. De fauteuil staat nu bij de Kringloop, waar iemand met meer geduld er hopelijk iets moois van maakt. Moos was de enige die hem miste.
De rest kwam voor weinig bij elkaar: een salontafel van € 45 bij de Kringloop, een vloerkleed van € 35 via Marktplaats (in de tuin geschrobd en twee dagen in de zon gedroogd) en een bijzettafeltje van € 20 voor naast de bank. Alles bij elkaar € 435 voor de woonkamer, die fauteuil inbegrepen.
Wat het scheelde
Ik heb voor de grap opgezocht wat vergelijkbare spullen nieuw kosten. Bank, dressoir, salontafel, kleed en bijzettafel kwamen samen op ongeveer € 2.150. Zelfs als ik de mislukte fauteuil meetel, scheelde het ons ruim € 1.700. Dat is meer dan we aan de pvc-vloer in dezelfde kamer kwijt waren. Na een paar maanden kopen en één miskoop vraag en check ik nu altijd dit:
- De maten, ook de diepte. En meet je eigen voordeur en de bocht in de hal.
- Een foto bij daglicht. Avondfoto’s zijn altijd mooier dan het meubel zelf.
- Minstens vijf minuten zitten, en voelen aan de vering.
- Of er in huis gerookt wordt. Die lucht krijg je er niet zomaar uit.
- Hoe het vervoer gaat, voordat je ja zegt. Betalen doe ik pas bij het ophalen.
De hoek naast het raam, waar de fauteuil stond, is nog leeg. Ik zoek niet actief. Maar ik kijk wel elke avond even.
