‘Het lijkt hier wel een verhoorkamer.’ Dat zei Bram op een avond in oktober, toen we voor het eerst met alleen de plafondlamp aan op de bank zaten. Hij had gelijk. Ons huis heeft per kamer één lichtpunt, keurig in het midden van het plafond, en verder niets. Geen wandlichtpunten, geen schakelaar bij de bank. In de woonkamer hangt die ene lamp boven de plek waar wij niets hebben staan.
In de zomer merk je dat nauwelijks, dan is het tot tien uur licht. Maar vanaf november is het om vijf uur donker, en onze voorkamer ligt op het noordoosten. Die is overdag al schemerig. Met één lamp in het midden kreeg de hele kamer dat platte, witte licht van een wachtruimte, en zat de bank zelf juist in de schaduw.
Waarom geen extra lichtpunten
Toen in september de groepenkast werd vervangen, vroeg ik de installateur wat twee wandlichtpunten in de woonkamer zouden kosten. Sleuven frezen, leidingen erin, alles dichtsmeren en daarna opnieuw schilderen. Hij noemde ruim € 400, zonder het schilderwerk. Met een keuken op de planning en muren die we in juni net hadden geverfd, voelde dat als geld op de verkeerde plek. Het werd dus een oplossing met stekkers en snoeren.
Wat we kochten
Het plan: drie lichtbronnen op ooghoogte of lager, overal warm licht, en alles met één tik aan en uit. Dit is wat het kostte:
- een staande leeslamp naast de bank: € 89
- een wandlamp met snoer boven het dressoir: € 59
- een tafellamp van de kringloop voor de vensterbank aan de voorkant: € 15
- vier slimme stekkers: € 60
- lampen van 2700 kelvin, een snoerkanaal en schroefjes: € 37
De wandlamp hangt aan twee schroeven, en het snoer loopt naar beneden in een snoerkanaal dat ik in de kleur van de muur heb geverfd. Van een afstand zie je het bijna niet, van dichtbij wel, en daar kan ik mee leven.
De staande lamp staat in de hoek naast de bank, de wandlamp hangt boven het dressoir dat we vorig jaar in Kampen ophaalden, en de tafellamp staat in de vensterbank van de voorkamer. Dat laatste is ook voor de straat: een huis met licht in het voorraam ziet er ’s avonds bewoond uit, ook als wij achterin zitten. Het eerste peertje dat ik in de staande lamp draaide, kwam uit een multipak van 4000 kelvin dat nog in een verhuisdoos zat. De bank leek ineens een wachtkamer bij de huisarts. Het is overal 2700 kelvin geworden.
Slimme stekkers en een verloren zondag
Zonder schakelaar bij de deur moet je elke avond drie lampen langs. Daarom de slimme stekkers. Ze staan in een app op onze telefoons, gaan een kwartier na zonsondergang vanzelf aan en om half twaalf uit. De vierde zit op een oud lampje op het kastje in de hal, zodat Bram na een late dienst niet in een donker huis thuiskomt.
Het koppelen kostte me een hele zondagmiddag. Die stekkers werken alleen op 2,4 GHz, en ons mesh-systeem stuurt alles onder één netwerknaam de lucht in. Daar snapten ze niets van. Ik heb de 5 GHz tijdelijk uitgezet, waarna de tv begon te haperen en mijn telefoon nergens meer mee wilde verbinden. Bij de derde poging lukte het: telefoon naast de stekker, 5 GHz een kwartiertje uit, koppelen, alles weer aan. Volgende keer kijk ik vóór de aankoop op de doos welke wifi zo'n ding wil.
Drie lampen en vier stekkers, samen € 260. ’s Avonds brandt de plafondlamp nu eigenlijk nooit meer. Het licht zit laag en in de hoeken, en de kamer voelt kleiner op een goede manier. Het woord verhoorkamer is in dit huis niet meer gevallen.
