Half september regende het een hele zondagmiddag, dus ik deed eindelijk iets wat al sinds juni op mijn lijstje stond. Laptop open, DigiD-app ernaast, een kop thee die langzaam koud werd. Bram zat naast me met zijn eigen telefoon, omdat hij voor zijn deel ook moest inloggen. "Moet ik verder nog iets doen?" vroeg hij na vijf minuten. Niet echt, bleek.
Waar het om ging: sinds juni gaat er elke maand € 1.443 van onze rekening naar de bank voor de hypotheek. Dat is het bruto bedrag, rente en aflossing samen. Over de rente krijg je als eigenaar een deel terug via de belasting. Doe je niets, dan krijg je dat pas na je aangifte, in het voorjaar daarna, in één keer. Met een voorlopige aanslag krijg je het elke maand. In januari zette ik in de huis-sheet een regel "bruto-maanden" met een vraagteken erachter. Het antwoord is inmiddels bekend: vier, juni tot en met september.
Ik maak beroepsmatig loonstroken, dus ik dacht dat ik dit in een halfuurtje zou doen. Het werd bijna twee uur.
Wat ik invulde
Bij Mijn Belastingdienst kun je een voorlopige aanslag aanvragen of wijzigen. Eerst de inkomens: aan de hand van onze laatste loonstroken rekende ik uit wat we dit jaar ongeveer verdienen, inclusief Brams toeslagen voor onregelmatige diensten, die per maand flink verschillen. Daarna de eigen woning: de datum waarop we het huis kochten, de WOZ-waarde die erbij hoort (die vind je in het WOZ-waardeloket) en de hypotheekrente die we dit jaar betalen. Het formulier rekent zelf het eigenwoningforfait uit. Voor ons is dat voor de rest van 2025 € 626, en dat gaat van je voordeel af.
Daar ging het mis. Ik vulde eerst de rente voor een heel jaar in, ruim € 11.600, terwijl we pas sinds half mei betalen. Het bedrag dat we terug zouden krijgen, schoot omhoog. Heel even was ik blij. Toen herkende ik het gevoel van een loonstrook die te mooi is om waar te zijn, en ging ik terug. Voor 2025 is het rond de € 7.300 aan rente. Had ik het laten staan, dan hadden we volgend jaar een flink bedrag moeten terugbetalen.
Wat ik er bewust buiten liet: de aftrekbare kosten van de aankoop zelf, zoals het advies en de taxatie. Die neem ik mee in de aangifte over 2025, in het voorjaar. Ik wilde deze aanvraag zo simpel mogelijk houden.
Wat het netto doet
Twee weken later stond de beschikking in de Berichtenbox van MijnOverheid. Voor dit jaar krijgen we samen rond de € 2.500 terug, verdeeld over oktober, november en december. Dat zijn hoge bedragen, omdat de maanden sinds mei erin worden ingehaald. Vanaf januari, als het volgend jaar net zo loopt, wordt het ongeveer € 333 per maand.
Dan gaat onze maandlast van € 1.443 bruto naar zo’n € 1.110 netto. Dat is ongeveer wat we aan huur betaalden in Stadshagen. Het is verleidelijk om te zeggen dat kopen dus even duur is als huren, maar daar komen de gemeentelijke belastingen, de opstalverzekering en het onderhoud nog bij. Die vergelijking maak ik pas als we een heel jaar aan echte cijfers hebben.
Wat ik de volgende keer anders doe
Dit in juni regelen, meteen na de eerste afschrijving. We hebben vier maanden het volle bedrag betaald terwijl we ook nog een maand dubbele huur hadden, en dat zag ik terug op de spaarrekening. Het geld komt alsnog, dus we zijn niets kwijt, maar de zomer was krapper dan nodig. Hoeveel jij terugkrijgt, hangt af van je inkomen en de regels van dat jaar, en ik ben salarisadministrateur, geen belastingadviseur. De Belastingdienst heeft rekenhulpen, en je eigen adviseur weet het beter dan ik.
De eerste storting komt eind oktober. Ik heb er een melding voor aangezet in de bank-app, wat waarschijnlijk iets zegt over hoe ik naar geld kijk.
